ਬਿਨਾ ਮਿਹਨਤ ਕੇ ਹਾਸਿਲ ਤਖ਼ਤੋ ਤਾਜ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉੱਚੀਆਂ ਟੀਸੀਆਂ ਸਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਪੁੱਟਣਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਦਮ ਪੁੱਟਦੇ ਹਨ ਉਹੀ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੁਰਦੇ ਹਨ ਉਹੀ ਪੁਜਦੇ ਹਨ। ਸਫ਼ਰ ਦੌਰਾਨ ਧੁੱਪ ਵੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਹਨੇਰੀ ਵੀ ਆਵੇਗੀ, ਝੱਖੜ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਡੇ ਵੀ ਚੁੱਭਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਆਲਮ ਵੀ ਭਾਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਜ਼ਿਲ ‘ਤੇ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਡਰ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੌਰੂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹੌਸਲਾ ਟੁੱਟਣ ਲੱਗੇ, ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਢਹਿ-ਢੇਰੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ‘ਤੇ ਤਾਜ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੇ, ਬਿਨਾਂ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮਨ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਅਵਸਥਾ ਸਮੇਂ ਆਹ ਸ਼ੇਅਰ ਗੁਣਗੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ:
ਜਬ ਟੂਟਨੇ ਲਗੇ ਹੌਸਲੇ ਤੋ ਬੱਸ ਯੇ ਯਾਦ ਰੱਖਨਾ
ਬਿਨਾ ਮਿਹਨਤ ਕੇ ਹਾਸਿਲ ਤਖ਼ਤੋ ਤਾਜ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ
ਢੂੰਢ ਹੀ ਲੇਤੇ ਹੈਂ ਅੰਧੇਰੋਂ ਮੇਂ ਮੰਜ਼ਿਲ ਅਪਨੀ
ਜੁਗਨੂੰ ਕਭੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕੇ ਮੋਹਤਾਜ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ
ਮੇਰੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਜਿੱਤ ਦਾ ਮੰਤਰ’ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਕਸਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਵੇਂ ਸਫ਼ਲ ਹੋਈਏ? ਅਮੀਰ ਬਣਨ ਦਾ ਵੀ ਕੋਈ ਮੰਤਰ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਉਦਮੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਨਵੈਸਟ ਕਰਨ ਜੋਗੀ ਰਕਮ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਬਣਨਾ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਆਦਮੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਡਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਤੇ ਅਸਫ਼ਲ ਹੀ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂ। ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਦਾ ਡਰ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ।
ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਾਬੀ ਤਾਂ ਨਸੀਬਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਅਕਸਰ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ:
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਨੇ ਕਾ ਮਕਸਦ ਖਾਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਏ
ਔਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਏ
ਜੀਵਨ ਮੇਂ ਖੁਸ਼ੀਉਂ ਕੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ
ਬਸ ਜੀਨੇ ਕਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਹੋਨਾ ਚਾਹੀਏ।
ਚੰਗੀ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਮਕਸਦ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਟੀਚੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਉਦੇਸ਼ ਦਾ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫ਼ਿਰ ਉਸ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰਬੱਲ ਇੱਛਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ  ਹੈ। ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸਚਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਵੈ-ਭਰੋਸ ਸਿਰ ‘ਤੇ ਬੇਸਹਾਰਾ ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਕਰੋੜਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਵੇਂ? ਲੋ ਸੁਣੋ ਕਹਾਣੀ:
ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਬਾਂਦਰਾ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਉਤਰਿਆ। ਜਿਸ ਬੰਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸਨੂੰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੇ ਛੱਡ ਕੇ  ਆਪ ਰਫ਼ੂ ਚੱਕਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੋਲ ਨਾ ਤਾਂ ਪੈਸੇ ਸੀ ਅਤੇ ਨ ਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਮਰਾਠੀ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਤਾਮਿਲ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ  ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਮੰਦਰ ਵਿਖੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਨੇ ਇਸ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਬੇਸਹਾਰਾ ਮੁੰਡੇ ‘ਤੇ ਤਰਸ ਖਾ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਕੁਝ ਪੈਸੇ ਦੇ ਦਿੰਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕੇ ਪਰ ਉਸਨੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਗਰੀਬ ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਵੰਡੇ ਸੁਪਨੇ ਮਚਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇਸ ਸੁਪਨੇਸਾਜ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਬਰਤਨਾਂ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਆਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਹੋਟਲ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਦਸਵੀਂ ਪਾਸ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਟਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪਰ ਮਹਾਂਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਸਿਆਸਤ ਗੈਰ ਮਰਾਠਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਰੋੜੇ ਅਟਕਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਟਲ ਮਾਲਕ ਦੇ ਇਨਕਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਉਸੇ ਹੋਟਲ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਹੁੱਡ ਡੋਸਾ ਨਾਮ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਵੇਟਰ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗਾਹਕ ਸੇਵਾ ਕਾਰਨ ਚੰਗੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਬਣਨ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਆਪਦੇ ਸਾਥੀ ਬਹਿਰਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪੈਸੇ ਕਮਾ ਲਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇੱਕ ਗਾਹਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਮਦਨ ਵਿੱਚੋਂ 50 ਫ਼ੀਸਦੀ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲੇਗਾ। ਪਰ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਿਰ ਨਾ ਚੱਲ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਹੀ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਹਾਰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਚਾ ਤੋਂ ਕੁਝ ਪੈਸੇ ਉਧਾਰੇ ਲਏ ਅਤੇ ਚਾਹ ਦੁੱਧ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈ। ਇੱਥੇ ਵੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨੇ ਉਸਦਾ ਪਿੱਛਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲ੍ਹੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲ ੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਇੰਨਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਦੁਕਾਨ ਬੰਦ ਕਰਨੀ ਪਈ।
ਜਬ ਚਲਣਾ ਨਹੀਂ ਆਤਾ ਤੋ ਗਿਰਨੇ ਨਹੀਂ ਦੇਤੇ ਥੇ ਲੋਕ
ਜਬ ਜੇ ਸੰਭਾਲਾ ਖੁਦ ਕੋ ਕਦਮ ਕਦਮ ਪਰ ਗਿਰਾਨ ੇ ਕੀ ਸੋਚਤੇ ਹੈਂ ਲੋਗ।
ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਬੰਦ ਕਰਨੀ ਪਈ ਪਰ ਉਹ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ, ਟੁੱਟਿਆ ਨਹੀਂ, ਮਾਯੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਇਰਾਦਾ ਤਾਂ ਅਟੱਲ ਸੀ। ਉਹ ਤਾਂ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੰਜ਼ਿਲ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ:
ਉਮੀਦੋਛ ਕੇ ਦਿਏ ਬੁਝਾਅ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ
ਦੂਰ ਤੋ ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਰ ਪਾਂਵ ਡਗਮਗਾ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ
ਹੋ ਦਿਲ ਮੇਂ ਜਿਸਕੇ ਜਜ਼ਬਾ ਮੰਜ਼ਿਲ ਛੂਨੇ ਕਾ
ਤੋ ਮੁਸ਼ਕਿਲੋਂ ਸੇ ਘਬਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ।
ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਵਿਹਲਾ ਨਹੀਂ ਬੈਠਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਰੇਹੜੀ ਲਾ ਲਈ। ਇਹ ਚਾਹ ਦੀ ਰੇਹੜੀ ਨੇ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਕਤ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਦਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਸਖਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਹੋਰ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਲੱਗਦਾ। ਉਹ ਹਰ ਹੀਲੇ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਹਰੀਬੰਸ ਰਾਏ ਬੱਚਨ ਦੇ ਬੋਲ ਯਾਦ ਸਨ:
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਕਭੀ ਹਰ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ
ਲਹਿਰੋਂ ਸੇ ਡਰਕਰ ਨੌਕਾ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ
ਨੰਨੀ ਚੀਟੀ ਜਬ ਦਾਨਾ  ਸੇਕਰ ਚਲਤੀ ਹੈ
ਚੜਤੀ ਹੈ ਦੀਵਾਰੋਂ ਪਰ ਸੌ ਵਾਰ ਫ਼ਿਲਸਤੀ ਹੈ
ਮਨ ਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਗੋਂ ਮੇਂ ਸਾਹਸ ਭਰਤਾ ਹੈ
ਚੜਕਰ ਗਿਰਨਾ, ਗਿਰ ਕਰ ਚੜ੍ਹਨਾ ਨਾ ਅੱਖਰਤਾ ਹੈ
ਆਖਿਰ ਉਸਕੀ ਮਿਹਨਤ ਬੇਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਕਭੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ
ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਥਾਂ ਲੱਭ ਲਈ। ਇਸ ਵਾਰ ਉਸਨੇ ਚਾਹ ਦੀ ਬਜਾਏ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਸਟਾਲ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਡੋਸਾ ਅਤੇ ਇਡਲੀ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਗਤਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੀ ਮਿਹਨਤ ਰੰਗ ਲਿਆਉਣ ਲੱਗੀ। 1992-1997 ਦੌਰਾਨ ਦਾ ਡੋਸਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਚੌਖੀ ਮਾਇਆ ਕਮਾਈ। ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਡੋਸੇ ਵਿੱਚ ਤਾਜ਼ਾ ਸਮੱਗਰੀ ਵਰਤਣ ਅਤੇ ਸਫ਼ਾਈ ਵੱਲ ਉਚੇਚਾ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦੇ ਸਾਫ਼ ਸੁਥਰੇ ਬਹਿਰਿਆਂ ਕਾਰਨ ਲੋਕ ਦੂਰੋਂ ਦੂਰੋਂ ਆ ਕੇ ਉਸਦੇ ਡੋਸੇ ਖਾਣ ਲੱਗੇ। ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਜੋ ਪੈਸਾ ਜੋੜਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਪਿੰਡ ਭੇਜਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਭਾਵੇਂ ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੜ੍ਹਿਆ ਲਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਸਬਕ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਮੁੱਲ ਲੈਣ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਰੱਖਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਖਤਰਾ ਮੁੱਲ ਲਿਆ। ਵੁਸਨੇ ਡੋਸ਼ ਪਲਾਜਾ ਨਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲ੍ਹੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਦੇ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚੀਨੀ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕਨ ਡਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇਸ ਡੋਸਾ ਪਲਾਜ਼ਾ ਨਵੇਂ ਅਤੇ ਸਫ਼ਲ ਤਜਰਬੇ ਕੀਤੇ। ਉਸਦੇ ਪਲਾਜ਼ੇ ਦੇ ਖਾਣਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ 108 ਕਿਸਮ ਦੇ ਡੋਸਿਆਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਸੀ। ਇਉਂ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੂਰ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫ਼ੈਲਣ ਲੱਗੀ। ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਗਾਹਕ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਉਂ ਬੰਬੇ ਦੇ ਇੱਕ ਮੌਲ ਵਿੱਚ ਬਣ ਰਹੇ ਫ਼ੂਡ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁਕਾਨ ਨਾ ਲੈ ਲਵੇ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਟੀਸੀ ਸਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਉਚੀਆਂ ਟੀਸੀਆਂ ਸਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹੌਸਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੇਮ ਨੇ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫ਼ੂਡ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲ੍ਹ ਲਈ।
ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਤਹਿ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਤਿਉਂ ਤਿਉਂ ਉਸਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵੀ ਵਧਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਡੋਸਾ ਪਲਾਜ਼ਾ ਬਰਾਂਡ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਰਜਿਸਟਰਡ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਰਾਂਡ ਦੀ ਖੂਬੀ ਅਤੇ ਖਾਸੀਅਤ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸਿਰਤੋੜ ਯਤਨ ਕੀਤੇ। ਉਸਦੀ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਬੂਰ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਸਫ਼ਲ ਉਦਮੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਬੰਬੇ ਦੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਖਾਲੀ ਜੇਬ ਪਹੁੰਚਿਆ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਗੱਭਰੂ ਅੱਜ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਕਰੋੜਪਤੀ ਹੈ ਸਗੋਂ ਸੈਂਕੜ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੁਜ਼ਗਾਰਦਾਤਾ ਵੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਉਸ ਸਫ਼ਲ ਉਦਮੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਗਰ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੁਪਨਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਲਕਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਸੰਕਲਪ ਹੈ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਹਨਤ, ਸਵੈ-ਭਰੋਸਾ, ਆਤਮ ਬਲ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਨਿਸਚੇ ਨਾਲ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਤੋਂ ਡਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਘੱਟ ਹੀ ਸਫ਼ਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਸਫ਼ਲਤਾ ਤਾਂ ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੀ ਪੌੜੀ ਦੇ ਡੰਡੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਮਯਾਬੀ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਫ਼ਲਤਾ ਏਕ ਚਣੌਤੀ ਹੈ ਉਸੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ
ਕਿਆ ਕਮੀ ਰਹਿ ਗਈ ਦੇਖੋ ਔਰ ਸੁਧਾਰ ਕਰੋ
ਜਬ ਤਕ ਨਾ ਸਫ਼ਲ ਹੋ ਤੁਮ
ਨੀਂਦ ਚੈਨ ਤਿਆਗੋ ਤੁਮ
ਸੰਘਰਸ਼ ਕਾ ਮੈਦਾਨ ਛੋੜ ਕਰ ਮਤ ਭਾਗੋ ਤੁਮ
ਕੁਸ ਕੀਏ ਬਿਨਾਂ ਜੈ ਜੈਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕੀ ਕਭੀ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ।
ਪ੍ਰੇਮ ਗਣਪਤੀ ਨੂੰ ਭਾਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਬੰਦ ਕਰਨੀ ਪਈ ਪਰ ਉਹ ਡੋਲਿਆ ਨਹੀਂ, ਟੁੱਟਿਆ ਨਹੀਂ, ਮਾਯੂਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਉਸਦਾ ਇਰਾਦਾ ਤਾਂ ਅਟੱਲ ਸੀ। ਉਹ ਤਾਂ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੰਜ਼ਿਲ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ:
ਉਮੀਦੋਛ ਕੇ ਦਿਏ ਬੁਝਾਅ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ
ਦੂਰ ਤੋ ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਰ ਪਾਂਵ ਡਗਮਗਾ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ
ਹੋ ਦਿਲ ਮੇਂ ਜਿਸਕੇ ਜਜ਼ਬਾ ਮੰਜ਼ਿਲ ਛੂਨੇ ਕਾ
ਤੋ ਮੁਸ਼ਕਿਲੋਂ ਸੇ ਘਬਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ।